Predstavljamo Vam dokument “Potrebni administrativni kapaciteti za implementaciju zakonodavstva EU” koji je uradio Centar za politike i upravljanje (CPU).
Bosna i Hercegovina se svojim strateškim opredjeljenjem za pristup Evropskoj uniji obavezala da će ispuniti tzv. Kopenhagenške kriterije, koje su šefovi vlada i država zemalja EU (Evropsko vijeće) definirali na samitu 1993. godine. Radi se o:
1. Političkom kriteriju, koji se odnosi na stabilnost institucija koje garantiraju demokratiju, vladavinu prava, ljudska prava i poštivanje i zaštitu nacionalnih manjina,
2. Ekonomskom kriteriju, koji se odnosi na postojanje slobodne tržišne ekonomije kao i sposobnost zemlje da se nosi sa konkurentskim pritiscima i tržištem unutar Unije;
3. Acquis communautaire, koji se odnosi na preuzimanje kompletnog zakonodavstva Unije u domaće zakonodavstvo.
Fokus ovog dokumenta je na trećem kriteriju, odnosno preuzimanju zakonodavstva. Pored navedenih kriterija, Evropsko vijeće je 1995. godine usvojilo tzv. Madridske kriterije (administrativni kriterij), koji su ocijenjeni kao ključni za efikasnu primjenu zakonodavstva Evropske unije. Ti kriteriji zahtijevaju da kandidatska zemlja mora ispunjavati uslove kroz prilagodu administrativnih kapaciteta. Istovremeno, dok postoji potreba da potencijalna članica EU prilagodi svoje zakonodavstvo zakonodavstvu Unije, još je važnije da je zakonodavstvo implementirano efektivno kroz odgovarajuće administrativne i sudske strukture.
Ovaj dokument se temelji na dokumentu „Vodič za glavne zahtijevane administrativne strukture za implementaciju Acquisa“. Premda vodič ne predstavlja zvanični dokument, u njemu su sadržane preporuke na koji način najbolje implementirati zakonodavstvo Unije u 33 pregovaračka poglavlja, kako bi se potencijalne članice lakše mogle prilagoditi tom procesu i uspostaviti efikasnu administraciju.
Bosna i Hercegovina je velikim dijelom preuzela obaveze iz vodiča u revidiranom dokumentu „Odluka Vijeća o principima, prioritetima i uslovima sadržanim u Evropskom partnerstvu sa Bosnom i Hercegovinom“ (Evropsko partnerstvo).
U Bosni i Hercegovini trenutno postoji 65 državnih institucija od kojih pojedine već imaju nadležnosti da provode aktivnosti koje su predviđene ovim dokumentom. Međutim, tačan broj potrebnih institucija teško je utvrditi, jer zahtjevi EU nisu uvijek izričiti o tome na kojem nivou se treba formirati ili ojačati postojeća institucija koja bi trebala imati određene nadležnosti. Samo su jasno naznačene obaveze koje zemlja članica mora ispuniti, kako bi u potpunosti implementirala zakonodavstvo Unije. Činjenica da ne postoji tačan broj potrebnih institucija je rezultat raznolikosti 27 država članica, odnosno različitih političkih sistema u pojedinim zemljama.
